ANA SAYFA HAKKIMDA TARİF DEFTERİ MUTFAK ÖLÇÜ TABLOSU İLETİŞİM
YAYLA ! HAVASI SUYU BAMBAŞKA :))

YAYLA ! HAVASI SUYU BAMBAŞKA :))

LoadingTarif Defteri'ne Ekle
Yeşili,çiçeği,suyu,havası bambaşka evet..Güneşin doğuşu güzel,batışı ayrı güzel..O tatlı esintisi,ağaçları,kuşları göleti bile apayrı..
Kendimi bildim bileli yaylayı çok sevmişimdir hep.Yaz tatilinin gelip,oraya gideceğim günleri iple çekmişimdir.
Çocukluğumu geçirdiğim bu şirin kasabayı bu kadar çok seviyor olmamın diğer sebebi ise,beni çok sevdiğine inandığım,ve kendisini çok sevdiğim anneanneciğim olmuştur.
Anneler,anneanneler kimselere benzemez..Onların düşündüğü kadar kimseler düşünmez seni.Kimse senin sevincinle coşup,hüznünle hüzünlenmez anne kadar.Onlar yüreklerinin en içinde hissederler evlatlarını ve duaları evlatları içindir her zaman..Samimidirler,güven verirler..Kendilerinden çok düşünürler hep..Bu güzel insanlar saygı ve sevginin en yücesini hakederler ama, çoğu zaman kapris çektirmekten,naz yapmaktan ve hatalarımızla onları üzmekten,saygı ve sevginin doruklarına ulaşmaya fırsat kalmaz..
Her annenin bir hikayesi vardır muhakkak..Sevinçleri,çocuğuyla ilgili anıları,onun için kurduğu hayalleri ve hayatın getirdikleri karşısında yaşadıkları..
Yıkılıverirsin hani bir olumsuzlukla karşılaşınca,umudunu kaybedip,yaşamaktan vazgeçmek istersin,en ufacık bir sorun yaşadığında..Hayat tahammül edilemeyecek kadar kötü gözükür gözüne..Hayattaki tüm kötü şeylerin senin başına geldiğine inanırsın,kadersizliğine,şanssızlığına lanetler yağdırırsın..
Halbuki,etrafına şöyle bi baksan ne hayatlar göreceksin..
Ben anneanneciğime bakınca,onun yaşadıklarını düşününce öyle derinden bir saygı duruşuna geçiyor ki,tüm benliğim.
Kızıyorum kendime,sabırsızlığıma,doyumsuzluğuma,şükürsüzlüğüme..Kaprisli anlarımın akabinde,sağduyu ile düşünmeye başlayınca yapıyorum bunu..
Şükretmen için onca şey varken neden ufacık şeyler için kendini paralıyorsun diye.
Neden anlatıyorum tüm bunları ? Anneannemin hayatından kesitler aktarmaya çalışacağım gücümün yettiğince.. .
Anneannem 2 yaşında babasını kaybetmiş..”Baba” kavramı hiç yer etmemiş onun hayatında..5 yaşında annesinden ayrılmış,en kendini sevdirip,anne sevgisinin tadına varacağı o güzelim çağında..
Annesinin kendisini emanet ettiği halasında büyümüş,15 yaşına kadar..Sonra evlenmiş..İlk kızı ve oğlunun ardından,dünyalar tatlısı bir oğul daha vermiş Allah ona..Gözleri mavi,sevimli,zeki..Gören her insanda hayranlık uyandıran muhteşem bir çocuk..
Her anne gibi,çok sevmiş çocuklarını..Ayırmamış birini diğerinden..
Fakat ”Mehmet” farklıymış.(Hiç göremediğim dayım.) Takvimler 74 yılının yaz aylarını gösterirken 5 yaşındaymış..Kıbrıs Harekatını radyolardan dinler ve asker olmak için can atarmış..5 yaşındaki bir çocuk..Vatan sevgisiyle dopdolu..Sevgisi öyle çok büyük ki,kendisinden aciz olan şeylere karşı da şefkat ve merhamet yüklü minicik yüreği.
Yolda yürürlerken,ablasının koparıp kendisine verdiği çiçeği,canı acıdı düşüncesiyle,tekrar toprağa tutturup hayata dönmesini sağlamayı düşünecek kadar….
Ve ”Abla senin parmağını kopartsalar üzülmezmisin? Onun da canı var,acı çekmesin,bir daha çiçekleri kopartma!” diyecek kadar..
Kendisine yemesi için verilen,kendisinin de çok sevdiği ve o zamanlarda ayda yılda bir bulunan çikolatayı yanına gelen kediye ikram etmekten çekinmeyecek kadar..
5 yıllık ömrüne,buna benzer onlarca hatıra sığdıran bu çocuğun annesi anneannem..
Peki ne olmuş bu çocuğa? Yolun karşısında yürüyen ve elindeki bastonu düşüren yaşlı amcayı görünce,ona yardım etmek için fırlamış yola..Ve hızla gelen kamyonun altında kalıvermiş minicik bedeni..
Annesi koşmuş…Babası koşmuş..Mahalle koşmuş..Ama,nafile..Oracıkda teslim etmiş ruhunu Rahman’a..Melek olup uçuvermiş cennet bahçelerine doğru..
Uçmuş,uçmasına da,bir anne böylesine hazin bir olayı ne kadar sükunetle karşılayabilir ki ? Ne kadar sabredebilir ki? Eder etmesine ama,çok zordur muhakkak..Çocuğu hasta olduğu zaman bile,hayatı alt-üst olan anneler çok iyi bilirler..Tarifi zor olsa gerek..
Mehmet’in ardından 3 kız evladı olmuş anneannemin.En küçükleri yeşil gözlü,dünyalar güzeli..Doğunca bakmışlar ki,kalbinde sorun var..Yaşamaz demiş doktorlar..Çok fazla yapacak şey yok..
O doktora itibar etmeyip başkasına götürmüşler,ordan oraya,ordan oraya..Olurya belki iyi bir doktora rastlar ve Allah’ın izniyle iyileşiverir kızları..O doktor,bu hastane derken,onca mücadaleye,il,il dolaşıp şifa aramaya rağmen ancak,11 yıl dayanabilir dünyalar tatlısı ”Ferhan”ın kalbi..Ve İstanbul’da bir hastane’de verirler anne,babaya acı haberi..
Anne-baba alırlar çocuklarını yanlarına,binerler arabaya ve gelirler Antalya’ya….
Dayanılacak şey değil doğrusu..Allah sabırını verir elbet ama,hiç kolay değil..
Anne şefkatinden,sevgisinden uzak,”Baba”diye bir varlığın hayatında hiç yer etmediği bir insan,iki güzel evladından da ayrılmak zorunda kalır..
Ama hiç küsmez hayata..Çalışır,çabalar,geride kalan çocukları için mücadele eder ve hiç yılmaz..Hiçbir zaman yüzü düşmez yere..”Neden ben Allah’ım.” demez..Takdir-i ilahiye karşı boynu kıldan ince,Rabbine karşı sadakati ”tam”dır. Emanetlerini erken almıştır sadece Mevla..Haşa O’na hesap soracak değildir..Zaten çocukları,birer melek olmuştur artık..Cennette biyerlerde bekleyeceklerdir annelerini..Böyle düşünür bu mübarek insan ve umudunu kaybetmez hiç..Yüzünü ekşitmeden yudumlar evlatlarının hasretlerini,acılarını..
Aradan yıllar geçti,anneannem hala çok pozitif,şefkat ve merhamet dolu bir insan..Kolay kolay hiçkimseler incitemez onu,kimselere kırılmaz kolayca..
Rabbine dayanır,ona güvenir,ve devam eder yaşamına..
Çocuklarına ve torunlarına sımsıkı bağlıdır..Çok sever hepsini de..İlk göz ağrım dediği beni ayrı sever 🙂 Herkese kendini özel hissettirecek,iltifat edecek bişeyler muhakkak bulur..Mutlu eder sevgisiyle..
Hep gıpta etmişimdir anneanneme..Ama onun gibi olmanın zor zanaat olduğunu düşünmüşümdür..Kolay şey değildir,sana taş atana gül uzatmak,canın yanınca ”Ne yapalım kader”diyebilmek…


Yaylanın güzelliklerinden bahsetmem gerekirdi ama,zaten resimler herşeyi anlatıyor..
Akan şırıl şırıl buzz gibi suların,yemyeşil ağaçların ve bol oksijenin her yanı kapladığı bir cennet diyebilirim..
Küçük çocukken,arkadaşlarımla suyun içerisinde ayağını en çok kim durdurabilecek gibisinden yarışmalar yapardık..Ben sonlarda kalırdım genelde.Çünkü o buz gibi suda ayağını veya elini 2 dakikadan fazla tutmak her babayiğidin harcı değildi..
Hele benim gibi çıtkırıldım birinin hiç değildi 🙂

Anneannemin üzüm bağındaki üzümleri..Tadı rengi harika ! Çeşit çeşit üzüm var ama,nineciğim elleriyle diktiğinden midir nedir,bunlar çok başka benim gözümde..Onun elinin değdiği herşeyi tek geçerim bu alemde 🙂


Bahçemizin gözdeleri elmalar ve şeftali..Hepsi birbirinden güzel ve lezzetli.Ahududu,erik,armut,kiraz ve kayısı ağaçlarımız da var,fakat onlara makinemin pili yetmedi 🙂 Zaten erik ve kirazın zamanı geçmiş..
Meyveyle arası çok iyi olan biri değilim malesef.Ama seyretmek acaip hoşuma gidiyor.


Anneannemin,bahar ayında başlayan tatlı telaşının mahsulleri sebzeler..Sırf çocuklarına yedirebilmek için onca telaşa katlanıp,kendince uğraşıyor günlerce sebzeleri yetiştirmek için..Çok takdir görüyor bu davranışı haliyle 🙂 Domatesi yiyen herkes defalarca dua ediyor,ömrüne bereket ve sağlık diliyorlar.Hele ”Bu anneannemin domatesinin,biberinin,salatalığının,fasülyesinin tadı hiç bi yerde yok.”diye cümleler kurulmaya başlandı mı,değmeyin sevincine 🙂
O, bişeyler üretmekten keyif alan ve paylaşmayı çok seven bir insan..
Domateslerin çekirdekleri İsrail’den gelme değil,yıllardır,domatesin,salatalığın çekirdeklerinden yenilerini dikip büyütüyor..Ne kadar süre daha devam eder bilemiyorum ama,çok çok uzun yıllar olmasını tüm kalbimle diliyorum..


Ve meyveler..Ağacında çekmek için pilim yetmemişti bazılarına,ordan aldığım piller de çalıştırmayınca makinemi gelince sepete yerleştirip çekeyim dedim..Sepetler de anneannemden 🙂 3-4 gün öncesi Oktay Usta’nın proğramında görmüştüm bu sepetlerden ve çok hoşuma gitmişti,sonrasında anneannemin deposunda görünce,hazine bulmuşcasına bir sevinçle,hiç vakit kaybetmeden el koydum sepetlere 🙂 İzin aldım usulünden 🙂 Hayır demiyeceğini bile bile..Ve çok teşekkür ettim canım nineciğime..Nine filan diyorum da,o çok genç aslında 60 yaşında ama,hiç göstermediği gibi kendisinden genç olup da erkenden çökmüş komşularının yardımına koşmakla meşgul boş kaldığı zamanlarda..
İnşallah hayırlı,bereketli bir ömrün ardından,daha önceden cennete gönderdiği çocukları,annesi ve babasıyla birlikte cennetin en güzel köşelerinde sonsuza kadar yaşamayı nasip eder Rabbim bu güzel insana..Ve hayatını güzel,iyi şeylere adayan tüm güzel insanları,sevdikleriyle birlikte olabilmek mutluluğuna eriştirir..İnşaaallah..


Resimleri çekerken bir tane çekip bırakmıyorum haliyle 🙂 En iyi pozu yakalamak adına farklı ayarlarda ve şekillerde çekip,gözüme en hoş gelenleri koymaya çalışıyorum..Bu resmi de silmeye kıyamadığım için ve güneş ışığının tatlı parlaklığıyla gölgelerin derinlikleri pek bi hoşuma gittiği için yayınlamak istedim 🙂
Takvimlerdeki resimleri hatırlattı bana 🙂

Burası da babannemin yaylası 🙂 Anneanne dönüşü babanneye de uğramadan geçmek olmazdı..:)
Burası diğer tarafa göre iki defa yayla 🙂 Akşam olunca dışarda 15 dakika kal ve alem heykel görsün :)O kadar yani 🙂
Şu manzaraya bakınca,kışın burda yaşamanın güzel olabileceğini düşündüm..Heryer bembeyaz kar ile kaplanmış.Karşıdaki kulübenin bacasından dumanlar çıkıyor.Evin sobası çıtır çıtır yanıyor ve ben elimde kitabım okuyorum 🙂 Ses yok,in yok cin yok 🙂 Tam bunları düşünürken,makinemin pili olsaydı da çekseydim keşke diyorum ve amcakızı pilleriyle yetişiyor imdadıma sağolsun 🙂 Sonra da ”Ya başka bişey mi isteseydim acaba.”diyorum. 🙂 Ve sonra hayal dünyasından sıyrılıp gerçeğe dönüp, terastan bu resmi çekiyorum..Yoldan geçerken çekilmiş bir resim değil yani 🙂

O gün,yani dün,aylardır ilk defa iliklerime kadar üşüdüğümü hissettim..Ve eşime ”gidelim”dedim.Bu soğuk beni 1 hafta kadar idare eder :),zaten sonrasında havalar serinleyecek.
Ve düşüp yola geldik evimize 🙂 Sıcacık 🙂 Ohh dedim,dünya varmış,o ne soğuktu öyle 🙂 az daha kalsak donuyordum..Fakat bu ”ohh”lamanın yerini yaklaşık 35 dk. sonra ”offf”lamalar almaya başladı 🙂 İnsanoğlu işte,memnun etmek zor..Olayın latifesi bir yana, bizlere aynı zaman da hem güneşi gösterip,hem yağmurlar yağdıran,böylesine doğal zenginliklerle dolu bir toprak parçasında yaşama şansını veren,bize hazinesinden sonsuz güzellikler sunan Rabbimize yerler ve göktekiler adedince şükürler olsun..

 
Bu yazının etiketleri:

22 yorum

  1. Hoşgeldin sevgili arkadaşımmm resimlerden anlaşılıyor nasıl güzel geçtiği kısa tatilinin….sevgiyle..

  2. canım güzel bir gezme olmuş.fotolardanda anlaşılıyor.evlat acısı zordu.ama büyükler bizden daha olgunlar.çok güzel bir yazı olmuş.

  3. Hosgeldin sevgili Zeliha,
    hem fotograflarinla hem aslinda acikli ama bir o kadarda umutlu bir anlatimla hosgeldin:)

    Anneanne´ne sagilarimi iletiyorum burdan. Simdi bizler en ufak bir sinavda hemen depresyonlara girip girip cikamiyoruz ya iste böylesi kadinlar bize ne gözle bakiyorlardir bilemiyorum. Eski inlarimiz öyle acilar yasamislar ki ama yinede hayata ve cevrelerine küsmemisler. Ne saglam bir ruh yapisiymis. Allah´a tam teslimeyet belki de böyle oluyor. Ne gelirse gögüslemek ve elinde kalanlara sükredip onlarla mutlu yasamak. Acisinida bir sekilde sevgiyle öldürmek.

    Sevgiler

  4. Hem yazılarınız, hemde resimler tek kelime ile MUHTEŞEM. Ellerinize, emeğinize sağlık. Hayırlı hafta sonları.

    Saygılar.

  5. zelihaa..ya içim cız etti, boğazımda düğümledi bişi ananenin hikayesini okurken.. Allah sabrını da verir diye boşa dememişler.. bu arada fotolar da çok güzel.. ama sıcacık bi yeri tercih ederim:) öpüyorum

  6. Merhaba;ne güzel bir kaleminiz var.Tüylerim diken diken ve gözümde yaşla okudum anneannenizin hikayesini.
    Hemen ardından yayla güzellikleri yüzümü aydınlattı.Birde bu yaylaların bulunduğu yeri öğrenebilirsek daha güzel olacak.Elinize emeğinize sağlık.

  7. ne güzel bir tatil cennet gibi yurdum benim.. anneannen için üzülmemek mümkün değil
    sevgiler canım..

  8. ♥ Olá, amiga!
    Passei para rever seu cantinho!…
    As fotos estão incríveis!!!♥
    Simplesmente maravilhosas!…
    ♥ Bom fim de semana!
    Beijinhos carinhosos.
    Itabira ♥♥
    ♥♥ Brasil

  9. Magia da ınes :)Çok teşekkür ediyorum,nette çeviri siteleri var çok şükür de,anlaşabiliyoruz,yoksa portekizce bilen birilerini aramam kaçınılmaz olacak :)Sana da çok güzel bir haftasonu diliyorum. sevgiler :))

  10. Yemekbiraşk; anneannemi görsen öyle pozitif ki,onca acıyı yaşayan o değil sanki..Ben ona baktıkca,kendime üzülüyorum 🙂

    anneanneninemekleri;o sizin bakışınızın güzelliği öğretmenim,gözünüzü yaşartmış olmaktan dolayı buruk bir sevinç yaşasam da,sonrasında tebessüm etmenize vesile olabildiğim için,o burukluğu atıverdim gitti :)Antalya’nın yaylalarının hepsi de böyle,birbirinden güzel.Buralara gelirseniz,hangisine giderseniz gidin,böylesine güzel manzaralar eşlik edecektir size..

    Burcucum; yazarken ben de duygulandım gerçekten..Sabretmek zor ama,insan olup gidiyor bi şekilde.Birlikte gidebilseydik yaylaya seni de çekerdim 🙂 çok güzel olurdu aslında,inşallah bigün gideriz beraber..Sevgiler 🙂

    fuat bey;teşekür ediyorum,sağolun..

    Süntercim; hoşbuldum canım,hoşluklar almaya geldim sizden, anneannemi yazarken amacım, senin bahsettiğin gerçekleri ortaya koyabilmekti.Biz incir çekirdeğini doldurmayacak meseleleri kendimize dert edinirken, böyle büyük insanlar nelerin altından kalkıp,hayata gülümseyebiliyorlar..

    Uğurböceği;sağolasın canım 🙂

    Zeynepcim; resimlere bakmak yetti diyosun,sana da iyi tatiller..:)

  11. Umutsepeti hoşgeldin. Gelirken sepetini dolu getirmişsin. Meyveler ayrı ama asıl sepetini dolduran ve bize de dağıttın umut. Bu kadar acı yaşa ve Allah’ım sen en iyisini bilirsin de kalpten, umudunu yitirme, ardından gücünü, sevgini dağıt çevrene. Umud ederim ki sepetindeki umut’dan yararlananlardan oluruz.

  12. yazdıklarınız ve resimleriniz muhteşem.buarada aneanenizin ellerinden öperim.onca acıya rağmen kendini ve çevresindekileri mutlu edebiliyor.allah sabırlıklar ve uzun ömürler versin inşallah.sevgiler.

  13. Canım resimler ve yazın çok güzel..Ama anneannenin çocuklarına çok üzüldüm:(
    Benim rahmetli anneennemde antalyalıydı..Yanılmıyorum değil mi?Nineniz antalyalıydı..
    Mutlu hafta sonları..
    Sevgiler..

  14. Selam sana bir mail attim…….!

  15. Noyumberyy;evet canım Antalyalıyız hepimiz de:)

    Gülcancım;sağolasın canım,güzel yüreğine sevgiler yolluyorum 🙂

    Sarkaç; ne mutlu bana eğer azıcık da olsa umut dağıtabiliyosam etrafıma..umudumuzun renginin hiç solmaması duası ile..Sevgiler hepinize…:)

  16. ZELİHAM NE GÜZEL KARELER YAKALAMIŞSIN ARKADAŞIM.MAŞALLAH.HAYAT DOLU PIRIL PIRIL.İNSANIN ÖMRÜ 5 DEĞİL 25 YIL UZAR İNAN.YÜREĞİNE SAĞLIK GÖNLÜ GÜZELİM.

  17. ANNE ANNENİN ELLERİNDEN KENDİ ASNANEMİN ELLERİNDEN ÖPER GİBİ KOKULU KKULU ÖPÜYORUM BU ARADA TA İÇTEN…CANIM BENİM YA…BİTTİM YAZINA.

  18. pöff.. çok acıklı ve de bi o kadar güzel.. halam geldi aklıma. hayatında acısını görmediği insan kalmamış halam.. evlat, 2 eş, baba, kardeş, yeğen.. hepsinden birer tane gömmüş. o da hayat dolu hala. demek Allah gerçekten dağına göre kar verirmiş. çok güzel yazmışsın eline sağlık bayıldım. bu arada ben gölgeli sepeti sevdim 🙂

  19. Yine harika bir yazı yazmışsın. Eline yüreğine sağlık.

  20. selamlar canım,
    ziyaretimin gecikmesi için umarım kusura bakmamaışsındır 🙂 içten yorumların içinse çok teşekkür ederim.
    fotolar harika, biz istanbula kısılıp kaldık, senelerdir dişarısına çıkamadık 🙁 kısmet …
    annanen gibilere ben de özenirim, ama yaptıkları herkesin harcı değil. ve sanırım günümüzde çok çok enderler onungibiler… rabbim sayılarını artırsın ia…
    Perde pilavına gelince,dediğin gibi kek kalıbında, borcamda, ve daha fırına girebilen her kapta pişirilebilinir.Kolay gelsin canım. ee yapınca da paylaşırsın ia..:)
    içten sevgiler….

  21. ÜmmüAbdullah; estağfurullah,kusur olur mu hiç,senin canın sağolsun.istanbul başlıbaşına bir dünya zaten,kısılıp kalmış olmak değil bence,oranın havası bir başka,manevi havasından bahsediyorum..Çok farklı gelmiştir hep bana..İstanbul…Belde-i tayyibe..Osmanlının gözbebeği..
    Perde pilavını borcamda yapabilirim sanırım :)yapınca paylaşırım inşallah 🙂 Selam ve muhabbetle..

  22. lila hadcraft; senin de canım,teşekkürler desteğin için 🙂

    LoveMeorLeaveMe; başa gelen çekiliyor,çaresi yok..Rabbim sevdiklerimizin acısını göstermesin cümlemize..Seni bayıltmak hoş bir duygu 🙂 hep ben bayılacak değilim yaa 😀 Sen bu işi biliyorsun..Gölgeli sepet benim de favorimdi 🙂

    Minticim; çok teşekkürler canım,resimdekilerden daha güzel gerçeği..ömrümüz uzar mı bilmiyorum ama,renk ve canlılık kattığı bir gerçek..Gönlüne sağlık,muhabbeti güzelim 🙂

Yorumunuzu yazın.

E-posta hesabınız yayımlanmayacak. Gerekli alanlar * ile işaretlenmişlerdir

*